«Οι αρχαίοι οικοδόμοι γνώριζαν ποια υλικά θα μπορούσαν να κάνουν τη δομή πιο σταθερή. Για να ενισχυθεί η μηχανική αντοχή, το χώμα του τοίχου κατασκευαζόταν πάντα με πηλό, άμμο και άλλα συγκολλητικά όπως ασβέστη από τους αρχικούς κατασκευαστές. Αυτά τα συστατικά παρέχουν γόνιμο έδαφος για τους οργανισμούς που δημιουργούν ‘βιοκρούστες’ αναφέρει ο Μπο Ξιάο καθηγητής εδαφολογικής επιστήμης στο Κολέγιο Εδαφολογικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Γεωργικού Πανεπιστημίου της Κίνας εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.
Για να δοκιμάσουν την αντοχή και την ακεραιότητα του Σινικού Τείχους, οι ερευνητές συνέλεξαν δείγματα σε οκτώ διαφορετικά τμήματα που κατασκευάστηκαν μεταξύ του 1368 μ.Χ. και του 1644 μ.Χ κατά τη διάρκεια της δυναστείας των Μινγκ. Διαπίστωσαν ότι το 67% των δειγμάτων περιείχαν «βιοκρούστες» που οι ερευνητές αποκαλούν «μηχανικούς οικοσυστήματος».
Οι ερευνητές μελέτησαν τη μηχανική αντοχή και τη σταθερότητα του εδάφους των δειγμάτων και συνέκριναν αυτά τα δεδομένα με τμήματα τοίχων που περιείχαν σκέτο χώμα. Βρήκαν ότι τα δείγματα «βιοκρούστας» ήταν σε πολλές περιπτώσεις τρεις φορές ισχυρότερα από τα δείγματα της με το απλό χώμα. «Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα κυανοβακτήρια και άλλες μορφές ζωής μέσα στη βιοκρούστα εκκρίνουν ουσίες, όπως τα πολυμερή, που συνδέονταν σφιχτά με τα σωματίδια της γης βοηθώντας στην ενίσχυση της δομικής τους σταθερότητας δημιουργώντας αυτό που ήταν ουσιαστικά τσιμέντο. Αυτές οι τσιμεντοειδείς ουσίες, τα βιολογικά νημάτια και τα συσσωματώματα του εδάφους εντός του στρώματος του βιοφλοιού σχηματίζουν τελικά ένα συνεκτικό δίκτυο με ισχυρή μηχανική αντοχή και σταθερότητα έναντι της εξωτερικής διάβρωσης» εξηγεί ο Ξιάο.
Πηγή: Naftemporiki.gr
