Τετάρτη 27.10.2021

Σημεία Συνέντευξης του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών, Στέλιου Πέτσα, στον ραδιοφωνικό σταθμό “ΣΚΑΪ 100,3”

«Ο ΣΥΡΙΖΑ εξόντωσε τη μεσαία τάξη

– Ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να “τσαλαβουτά”, όπου νομίζει ότι υπάρχει μία δυσαρέσκεια».

Ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ήταν λίγος. Και αυτό γιατί, καθώς επί αρκετά χρόνια έχει θητεύσει σε κορυφαία αξιώματα –αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τόσο πριν τις εκλογές του 2015, όσο και μετά, αλλά και Πρωθυπουργός επί τεσσεράμισι χρόνια– θα περίμενε κανείς να επιδεικνύει μεγαλύτερη σοβαρότητα, τη στιγμή που η χώρα –όλο αυτό το χρονικό διάστημα– αντιμετωπίζει συγκεκριμένες προκλήσεις. Είτε αναφορικά με την πανδημία, είτε όσον αφορά στην ανάταξη της οικονομίας έπειτα από αυτή την πρωτοφανή παγκόσμια κρίση, είτε αναφορικά με το μεταναστευτικό ή τα εθνικά μας θέματα, δεν ακούσαμε να λέει κάτι. Προσωπικά, έμεινα άφωνος. Γιατί, δεν είναι δυνατόν κάποιος να υποστηρίζει ότι θα λυθούν, δια μαγείας, τα προβλήματα με προσλήψεις ή, γενικά και αόριστα, με αυξήσεις κονδυλίων από τον προϋπολογισμό για πρόσκαιρες μεταβιβάσεις. Και θυμίζω, εδώ, ότι από τα περίπου 10 δισ. ευρώ που περιελάμβανε το πακέτο που εξήγγειλε, τα 8,4 δισ. ευρώ –με βάση τις εκτιμήσεις του οικονομικού επιτελείου– ήταν “one-off” μέτρα, για μία μόνο χρονιά. Εάν κάποιος πιστεύει ότι οι κρίσεις που έχουμε μπροστά μας, αντιμετωπίζονται με αυτόν τον τρόπο, πραγματικά, μένω άφωνος. Αυτό που, σε κάθε περίπτωση πάντως, είναι αξιοσημείωτο είναι οι αναφορές του κ. Τσίπρα για τη μεσαία τάξη. Πρόκειται για κοροϊδία. Δεν είναι δυνατόν να λες ότι «κόπτεσαι» για τη μεσαία τάξη, όταν την έχεις εξοντώσει. Και όταν ο πρώην Υπουργός Οικονομικών σου έλεγε ότι αυτό ήταν «συνειδητή επιλογή». Όλα αυτά δεν δένουν μεταξύ τους. Προσωπικά, θα ήθελα μία Αξιωματική Αντιπολίτευση πιο υπεύθυνη, που θα είχε κάτι να πει για τις σοβαρές προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας.

Γενικά, η προσπάθεια του κ. Τσίπρα εξαντλείται στο να «τσαλαβουτά», όπου νομίζει ότι υπάρχει μία δυσαρέσκεια: «Βλέπουμε ότι οι νέοι πιθανώς είναι πιο “απολιτίκ”, ωραία, ας πάμε να πούμε κάτι που να έχει ταμπέλα “800 ευρώ” για παράδειγμα». Γιατί, λοιπόν, δεν όρισε τον κατώτατο μισθό στα 800 ευρώ, όταν ο ίδιος ήταν Πρωθυπουργός;  Εμείς πιστεύουμε ότι θα πρέπει να «τραβήξουμε» όλη την κλίμακα των μισθών προς τα επάνω, με διάφορους τρόπους και, φυσικά, αφήνοντας περισσότερα χρήματα στην τσέπη των εργαζομένων –μειώνοντας φόρους και εισφορές–, όπως ακριβώς κάνει, δηλαδή, αυτή η Κυβέρνηση.

Επίσης, δεν μπορεί να λέμε ότι «ναι, θέλουμε να κάνουμε τον εμβολιασμό τώρα», τόσους μήνες μετά. Και να βλέπουμε, σε όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, ότι ένας στους τέσσερις ανεμβολίαστους θα ψήφιζε ή προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό τι δείχνει; Δείχνει ότι η ρητορική Πολάκη, όλο το προηγούμενο διάστημα, είχε βρει ευήκοα ώτα στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Όλα αυτά πρέπει να τα ξεκαθαρίζεις και να τα τελειώνεις νωρίς και για όλους αυτούς τους λόγους, σας είπα και πριν, ότι έμεινα άφωνος. Περίμενα κάτι πιο στιβαρό και κάτι πιο σοβαρό σε σχέση με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα. Όχι να «τσαλαβουτάμε» και να λέμε κάτι ανεφάρμαστο, το οποίο μπορεί να ακούγεται ωραίο για δυο-τρεις ημέρες και μετά να ξεχαστεί.

 

«Πρωταρχικό μέλημα της Κυβέρνησης η ενίσχυση του μέσου εισοδήματος και οι νέοι

– Η ανάπτυξη και το 2021 και το 2022 θα είναι ισχυρή».

Από την πλευρά μας, το πλέγμα στήριξης υπάρχει. Ο Πρωθυπουργός, σε όλες τις αναφορές και τις ομιλίες του, στους μεγάλους εργοδότες –είτε πρόκειται για τον ΣΕΒ, είτε πρόκειται για τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα– πάντα τονίζει την ανάγκη να προσέχουν τους εργαζομένους τους και να βοηθούν τις αμοιβές τους με διάφορους τρόπους, μεταξύ των οποίων και με τη συμμετοχή στα κέρδη των επιχειρήσεων. Τα κίνητρα που έχουμε δώσει είναι πολλά, όπως –για παράδειγμα– όλες οι ρυθμίσεις που αφορούν στη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και οι οποίες επεκτείνονται και το 2022. Και όταν, εν προκειμένω, μιλάμε για τρεις ποσοστιαίες μονάδες, σημαίνει αφενός ότι μειώνεται το κόστος για την επιχείρηση και αφετέρου ότι μένουν περισσότερα χρήματα στην τσέπη του εργαζόμενου. Ως εκ τούτου, η επιχείρηση μπορεί να αυξήσει την απασχόληση και, μάλιστα –με βάση τα τελευταία στοιχεία– φαίνεται ότι αυτό, όντως, γίνεται. Το δεύτερο στοιχείο έχει να κάνει με τη μείωση των φόρων –κατ’ αρχάς στη φορολογική κλίμακα– αλλά και με την αναστολή της εισφοράς αλληλεγγύης. Δύο πρόσθετα μέτρα, δηλαδή, που αφήνουν, με τη σειρά τους, πολύ περισσότερα χρήματα στην τσέπη των συμπολιτών μας –με μέσο και υψηλότερο εισόδημα– και τους επιτρέπουν να μείνουν να εργαστούν και να δραστηριοποιηθούν στην χώρα και όχι να φύγουν στο εξωτερικό. Βλέπουμε, επίσης, με χαρά και κάποιους νέους που έφυγαν στο εξωτερικό στα χρόνια της κρίσης, πλέον να επιλέγουν να επιστρέψουν στην Ελλάδα για να επαναπατριστούν. Πρόκειται για παρεμβάσεις με τις οποίες θέλουμε, κατά κύριο λόγο, να διευκολύνουμε τους νέους να μπορούν να σχεδιάσουν το μέλλον τους και να μπορούν να φροντίσουν τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Πρωταρχικό μας μέλημα είναι να φέρουμε, σε ένα υψηλότερο επίπεδο, τις μέσες αμοιβές και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, για το πρώτο τρίμηνο του 2021, είναι καλά. Δείχνουν, για παράδειγμα, ότι το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών αυξήθηκε και –από την πλευρά μας– εκτιμούμε ότι αυτό θα συνεχιστεί, πολύ πιο δυναμικά, τους επόμενους μήνες.  Προσωπικά, είμαι πεπεισμένος ότι η ανάπτυξη και το 2021 και το 2022 θα είναι πολύ πιο ισχυρή από τις πρώτες προβλέψεις.

 

«Η Κυβέρνηση επιβραβεύει τους συνεπείς

– Στα θέματα της πανδημίας, αναζητούμε τη μέγιστη δυνατή συναίνεση».

Καταλαβαίνω την ανάγκη της κοινωνίας να πάμε πιο γρήγορα και πιο τολμηρά σε ορισμένα πεδία. Σχετικά με τους δανειολήπτες –στους οποίους αναφερθήκατε–, το πρόγραμμα «Γέφυρα» επιβραβεύει τους συνεπείς. Και στο δικό μου χαρτοφυλάκιο, η ρύθμιση που ψηφίστηκε, την προηγούμενη εβδομάδα, για τη δυνατότητα να ανοίξει η πλατφόρμα για τα αδήλωτα τετραγωνικά στους δήμους, πάλι επιβραβεύει τους συνεπείς. Και αυτό γιατί, ο πολίτης που άκουσε την πολιτεία και ήρθε νωρίς να δηλώσει, στον δήμο του, τα ορθά στοιχεία για τον καθορισμό επιφάνειας ή και χρήσης του ακινήτου του, δεν πλήρωσε πρόστιμο, σε αντίθεση με όποιον έρθει τώρα που θα έχει ένα μικρό «πέναλτι» της τάξης του 20%, για τη χρονική περίοδο από την 1 η Ιανουαρίου 2020 και μετά.

Καταλαβαίνω την ανάγκη ορισμένων για πιο τολμηρό διαχωρισμό, όπως για παράδειγμα στα θέματα της πανδημίας, ώστε να φύγουμε μπροστά. Όμως, η Κυβέρνηση –και το έχει αποδείξει πολλές φορές μέχρι σήμερα– συζητά τα θέματα αυτά, για ικανό χρονικό διάστημα, προκειμένου να βρει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση, εάν αυτό είναι απαραίτητο για να πάμε μπροστά. Και ας μην ξεχνάμε ότι, ειδικά για τα ζητήματα της πανδημίας –καθώς μιλάμε για μία πρωτόγνωρη κατάσταση– δεν υπάρχει κάποια μαγική συνταγή.

 

«Μικροπολιτική λογική στο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων από την προηγούμενη Κυβέρνηση

– Στο πρόγραμμα “Αντώνης Τρίτσης”, 220 εκατ. ευρώ για δράσεις ανακύκλωσης».

Υπάρχει ένα εργαλείο, προκειμένου οι πόλεις μας να γίνουν καλύτερες, το οποίο είναι πολύ σημαντικό και καινοτόμο. Και αναφέρομαι στα σχέδια βιώσιμης αστικής κινητικότητας, στα οποία όλοι οι δήμοι έχουν υποχρέωση να προσαρμοστούν μέχρι το 2030. Και μπορεί το 2030 να μας φαίνεται μακριά, σκεφτείτε όμως πού είμαστε επί τόσες δεκαετίες. Όλοι οι δήμοι, πλέον, έχουν ξεκινήσει τον σχεδιασμό τους και πιστεύω ότι αυτό θα αποτελέσει και ένα από τα βασικά ζητούμενα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, στις 8 Οκτωβρίου 2023, το οποίο θα απασχολήσει τους δημότες. Πώς, δηλαδή, οι πόλεις μας θα γίνουν πιο ανθρώπινες, πιο προσβάσιμες και πιο ελεύθερες στη μετακίνηση.

Όσον αφορά, τώρα, στη διαχείριση των απορριμμάτων –για την οποία με ρωτήσατε– σε κάποιες περιφέρειες, πράγματι, έχουμε προχωρήσει με γοργούς ρυθμούς και σε κάποιες άλλες έχουμε μείνει λίγο πιο πίσω. Όπως –για παράδειγμα– στην Αττική, τρία έργα ΣΔΙΤ, ναι μεν, έχουν προχωρήσει όσον αφορά στη διαγωνιστική τους φάση, επειδή όμως πρόκειται για διαγωνισμούς μεγάλου ύψους, απαιτούν κάποιες διαδικασίες πιο χρονοβόρες, προκειμένου να ξεκινήσουν να υλοποιούνται. Η περιφέρεια έχει προχωρήσει, όμως, και στις γωνιές ανακύκλωσης. Και εδώ, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα μεγάλο πρόγραμμα στο Υπουργείο Εσωτερικών, καθώς μέσα από το «Αντώνης Τρίτσης» έχουμε έναν προϋπολογισμό –ύψους 220 εκατ. ευρώ– για τέτοιου είδους δράσεις: διαχείρισης, δηλαδή, στερεών αποβλήτων με ανακύκλωση. Πάνω σε αυτό το πλάνο, χρειαζόμαστε ωστόσο και μία αλλαγή κουλτούρας των πολιτών. Η ανακύκλωση, δηλαδή, δεν πρέπει να είναι ένα «κομμάτι» απομακρυσμένο που θα εξαντλείται στο να ψάχνει να βρει ο πολίτης, στη γειτονιά του, τον κατάλληλο κάδο. Η ανακύκλωση πρέπει να βρίσκεται μέσα στον πυρήνα της οικογένειας. Μάλιστα, με την ανακύκλωση, δίνουμε πλέον στους δημότες και κίνητρα, προκειμένου να διαχωρίζουν και να ανακυκλώνουν τα απορρίμματά τους, όπως παλιότερα οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας επέστρεφαν –για παράδειγμα– το γυάλινο μπουκάλι στον μπακάλη της γειτονιάς τους. Χρειαζόμαστε, όμως –επαναλαμβάνω– και μία αλλαγή νοοτροπίας, που πιστεύω ότι οι Έλληνες θα αγκαλιάσουμε, γιατί έχουμε πλέον αντιληφθεί όλοι μας πόσο πίσω έχουμε μείνει σε αυτόν τον τομέα. Ας μην ξεχνάμε, επίσης, πόσο το θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων πολιτικοποιήθηκε με μικροπολιτική λογική από την προηγούμενη Κυβέρνηση και τις προηγούμενες περιφερειακές αρχές, με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα –για παράδειγμα στα Ιόνια νησιά– το Υπουργείο Εσωτερικών να δίνει χρήματα στην περιφέρεια και τους δήμους, προκειμένου να γίνουν μεταφορές των δεμάτων από τόνους σκουπιδιών που είχαν συσσωρευτεί παραδείγματος χάριν στην Κέρκυρα. Και θυμόμαστε όλοι τις ντροπιαστικές εικόνες εκείνης της περιόδου.

Η διαφορετική φιλοσοφία αυτής της Κυβέρνησης δεν είναι στα λόγια. Αποτυπώθηκε στο Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων, τον Αύγουστο του 2020 και γύρω από το Σχέδιο αυτό αρθρώνονται όλες οι πολιτικές μας. Σίγουρα, χρειάζεται κάποιος χρόνος, προκειμένου όλα αυτά να αποδώσουν. Είμαστε αρκετά πίσω, από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, όσον αφορά στην ανακύκλωση και στη διαχείριση στερεών αποβλήτων. Το βέβαιο, όμως, είναι ότι πλέον κάνουμε βήματα μπροστά. Και, πραγματικά, οι πολίτες –όσο πιο βαθιά προχωρούμε στην αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης– αντιλαμβάνονται πόσο σημαντικό είναι να γίνει όλο αυτό σωστά, τόσο για περιβαλλοντικούς, όσο και για οικονομικούς και κοινωνικούς λόγους. Και είμαστε σίγουροι ότι θα το κάνουμε.

 

«Σύντομα, οι πολίτες θα μπορούν να αξιολογούν το έργο των δήμων και των περιφερειών με μετρήσιμα και ποσοτικά στοιχεία».

Όσον αφορά στην αξιολόγηση των δήμων, έχουμε δύο εργαλεία. Το ένα δουλεύει αρκετά χρόνια, τώρα. Είναι «παιδί», δηλαδή, των μνημονίων και αναφέρομαι στο Παρατηρητήριο Παρακολούθησης των ΟΤΑ. Το εργαλείο αυτό σχετίζεται περισσότερο με τη δημοσιονομική «συγκράτηση» της αυτοδιοίκησης, έτσι ώστε ο προϋπολογισμός των ΟΤΑ, ο οποίος συμβάλλει –με τη σειρά του– στη Γενική Κυβέρνηση, να μην εκφεύγει των προϋπολογισμών που έχει σχεδιάσει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Πρόκειται για ένα εργαλείο που πέτυχε τον σκοπό του, καθώς σε δημοσιονομικό επίπεδο τα έχουμε πάει καλά. Το Παρατηρητήριο, λοιπόν, μας δίνει μία εικόνα του πώς αξιοποιούν οι δήμοι τα έσοδά τους –από τα δημοτικά και τα ανταποδοτικά τέλη, μέχρι τις κρατικές επιχορηγήσεις– καθώς και του τι δαπάνες κάνουν. Όσον αφορά, τώρα, στην ουσία της αξιολόγησης –για την οποία με ρωτήσατε– υπάρχει ένα δεύτερο εργαλείο, το οποίο αναπτύσσουμε μαζί με την ΕΕΤΑΑ. Η ΕΕΤΑΑ είναι μία θυγατρική εταιρεία του δημοσίου, που υπάγεται στο Υπουργείο Εσωτερικών και που, μέχρι σήμερα, έχει διαγνώσει περίπου επτακόσιες σαράντα αρμοδιότητες που έχουν οι δήμοι και άλλες τόσες οι περιφέρειες. Οι αρμοδιότητες αυτές έχουν εισαχθεί σε ένα πληροφοριακό σύστημα και μαζί με την απλούστευση των διαδικασιών, που εκκινούμε τώρα στο πλαίσιο της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, θα έχουμε ένα καλύτερο αποτύπωμα και για το πώς ξοδεύονται τα χρήματα των φορολογουμένων. Πρόκειται για μία πολύ μεγάλη και φιλόδοξη άσκηση, για μία ριζική αλλαγή στην κουλτούρα μας και πιστεύω ότι θα είμαστε έτοιμοι, σε λίγους μήνες, να ανακοινώσουμε αναλυτικά όλους αυτούς τους άξονες. Να μπορούν, δηλαδή, και οι πολίτες να γνωρίζουν πλέον ποιοι είναι οι βασικοί δείκτες που πρέπει να παρακολουθούμε, πόσο προσωπικό απασχολεί για τους δείκτες αυτούς κάθε δήμος, τι ξοδεύει –για παράδειγμα– για την αγροτική οδοποιία ανά χιλιόμετρο, για την ύδρευση ή την αποχέτευση, πού πηγαίνουν, δηλαδή, τα ανταποδοτικά χρήματα των δημοτών, αλλά και ποια είναι η αποτελεσματικότητα κάθε δήμου όσον αφορά στα αναπτυξιακά προγράμματα. Να μπορούν, ως εκ τούτου, και οι ίδιοι οι δημότες να κρίνουν με μετρήσιμα και ποσοτικά στοιχεία το έργο της δημοτικής αρχής που εμπιστεύθηκαν με την ψήφο τους. Το ίδιο θα μπορεί να γίνει και για τις περιφέρειες. Είναι κάτι που ενώ έχει ξεκινήσει, εδώ και χρόνια, δεν έχει ολοκληρωθεί. Αποτελεί, λοιπόν, δική μας προτεραιότητα –αλλά και του νέου διοικητικού συμβουλίου της ΕΕΤΑΑ– να τρέξει πλέον γρήγορα αυτή η διαδικασία και είμαι πεπεισμένος ότι θα πάει πολύ καλά.

 

 

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ