Σάββατο 28.05.2022

Ρεπόρτερ χωρίς σύνορα αλλά με μπόλικο ΣΥΡΙΖΑ

Του Μανόλη Καψή

Η αλήθεια είναι ότι η έκθεση των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα, έκθεση που δείχνει τη χώρα μας στη διόλου τιμητική 108η θέση- κάτω 38 θέσεις από την προηγούμενη έρευνα και στον πάτο της Ευρώπης- ήρθε μάλλον σε λάθος στιγμή. Να, λίγες ημέρες μετά, έγινε για παράδειγμα γνωστή η πρόταση της Δικαιοσύνης για την παραπομπή του Νίκου Παππά στο Ειδικό Δικαστήριο, για χειραγώγηση των τηλεοπτικών αδειών αλλά και για ανεπίτρεπτη συμμετοχή στην έκδοση καθημερινής, πανελλαδικής κυκλοφορίας εφημερίδας, προς όφελος του τότε κυβερνώντος κόμματος. Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι μάλλον πρόοδος υπάρχει σε σχέση με το παρελθόν και δεν αποτυπώνεται στην έκθεση. Αρκεί να συγκρίνει κανείς την εικόνα της κρατικής τηλεόρασης στο παρελθόν, σε σχέση με το σήμερα. Από τον Καψώχα και την Ακριβοπούλου, στον Γιώργο Κουβαρά.

Στο μεταξύ κυκλοφόρησε και η έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης, που μάλλον δεν ανησυχεί όσο οι Ρεπόρτερ χωρίς Σύνορα τουλάχιστον, για την Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση η κατάταξή μας δεν απέχει από τον μέσο όρο και είναι πολύ καλύτερη από άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Αν κάπου συμπίπτουν στις διαπιστώσεις, είναι στην απίθανη πρωτοβουλία του υπουργείου Δικαιοσύνης να συμπεριλάβει στον Ποινικό Κώδικα ποινές για τα fake news για την πανδημία, πρωτοβουλία που δικαίως αντιμετωπίζεται με (τουλάχιστον) περίσκεψη και σκεπτικισμό. Αλλά φυσικά η διάταξη είναι ουσιαστικά ανενεργή και ουδείς έχει καταδικαστεί. Αρα απίθανο να οφείλεται σε αυτή η υποβάθμισή μας. Όπως φυσικά και δεν ισχύει, η διαπίστωση της έκθεσης, ότι οι δημοσιογράφοι έχουν εμποδιστεί να καλύψουν τα θέματα της πανδημίας. Πού το βρήκαν αυτό; Τι συμβαίνει λοιπόν;

Τι λοιπόν οδήγησε τους δημοσιογράφους της ΜΚΟ στην τόσο αυστηρή βαθμολογία; Πώς γίνεται και η ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα, κρίνεται χειρότερη από χώρες όπως η Μπουρκίνα Φάσο ή το Τσάντ- το οποίο αν δεν απατώμαι είναι δικτατορία- αλλά ακόμα και από τα Κατεχόμενα της Κύπρου, που η έκθεση των Ρεπόρτερ ονομάζουν Βόρεια Κύπρο; Πώς γίνεται να ανεβαίνει στην κατάταξη η Τουρκία- όπου μόνο το 2021, 17 δημοσιογράφοι καταδικάστηκαν για προσβολή του Προέδρου Ερντογάν- και να κατεβαίνει η Ελλάδα; Κάτι δεν πάει καλά…

Αυτά που ανησυχούν τους Ρεπόρτερ υποτίθεται ότι είναι η δολοφονία Καραϊβάζ, που ακόμα είναι η αλήθεια δεν έχει εξυχνιαστεί. Αλλά από πού προκύπτει όμως ότι η φριχτή δολοφονία έχει σχέση με τα όσα έγραφε ή έλεγε ο άτυχος αστυνομικός ρεπόρτερ; Από πού προκύπτει ότι οι δολοφόνοι ήθελαν να φιμώσουν στον αστυνομικό ρεπόρτερ; Από πουθενά. Μάλλον έσπευσαν να βγάλουν αυθαίρετο συμπέρασμα οι συνάδελφοι. Οι Ρεπόρτερ ανησυχούν επίσης για τη βία της αστυνομίας, που εμποδίζει λέει τη δημοσιογραφική κάλυψη των διαδηλώσεων. Σοβαρά; Συμβαίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα; Κάτι δεν πάει καθόλου καλά… Οι Ρεπόρτερ ανησυχούν επίσης για την Ολλανδή δημοσιογράφο που τσακώθηκε με τον Πρωθυπουργό για τις απωθήσεις των μεταναστών στο Αιγαίο. Χαριτωμένο το επεισόδιο, γελάσαμε με τις υστερίες της συναδέλφου, αλλά ούτε φανταζόταν κανείς ότι το ασήμαντο περιστατικό, θα τύγχανε τέτοιου ενδιαφέροντος. Κατά τα λοιπά οι Ρεπόρτερ ανησυχούν για το γεγονός ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι αρμόδιος για τα δημόσια ραδιοτηλεοπτικά Μέσα (αλλά όχι για το γεγονός ότι τα δημόσια ΜΜΕ έχουν ευπρεπιστεί και αποκτήσει αξιοπιστία), ότι οι εκδότες έχουν σχέση με την πολιτική ελίτ (λες και αυτό δεν συμβαίνει παντού στον κόσμο) και ότι υπάρχει κατακερματισμός του μιντιακού τοπίου (ότι και αν σημαίνει αυτό).

Α ναι, ανησυχούν και για τον τρόπο που μοιράστηκαν τα κονδύλια της λίστας Πέτσα, που κατευθύνθηκαν κατ΄εξοχήν λένε, σε φιλοκυβερνητικά μέσα.

Παραδόξως, της προσοχής των ερευνητών δεν έτυχε το γεγονός ότι ένα μεγάλο κανάλι στην Ελλάδα είναι ιδιοκτησίας ενός Ρώσου ολιγάρχη, κολλητού του Πούτιν (αν και τα στοιχεία της έκθεσης λόγω του πολέμου έχουν επικαιροποιηθεί), ούτε οι βαρύτατες κατηγορίες που διατυπώθηκαν εναντίον δυο δημοσιογράφων, για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση- συμμορία και για συνέργεια σε κατάχρηση εξουσίας. Ούτε ότι το Πειθαρχικό της Ενωσης Συντακτών επέβαλε πειθαρχική ποινή σε δημοσιογράφο, για τη διατύπωση της γνώμης του όσον αφορά την προεδρία Γεννηματά στο ΠΑΣΟΚ. Αλλά για το τελευταίο, ας υποθέσουμε ότι δεν πρόλαβε. Είμαι βέβαιος ότι σε προσεχή έρευνα θα βαρύνει στην έκθεσή της.

Πώς εξηγούνται αυτές οι προφανείς παραλήψεις αλλά και οι ανακριβείς διαπιστώσεις της έκθεσης των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα, όσον αφορά την Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα; Πώς κατάφεραν να βγάλουν την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα σε χειρότερη θέση και από την Ουγγαρία του Ορμπαν;

Μάλλον έχει να κάνει με τη μεθοδολογία της έρευνας. Όπως γράφουν οι ίδιοι οι Ρεπόρτερ, η κατάταξη των χωρών γίνεται με βάση μια ποσοτική ανάλυση των αυθαιρεσιών σε βάρος δημοσιογράφων στην άσκηση της εργασίας τους και σε μια ποιοτική ανάλυση της κατάστασης σε κάθε χώρα, βασισμένη στις απαντήσεις που δίνουν οι “ειδικοί στην ελευθερία του Τύπου”. Ποιοι είναι όμως οι ειδικοί στην ελευθερία του Τύπου που έκαναν τη βαθμολόγηση; Είναι δημοσιογράφοι- μας ενημερώνουν οι ΡΧΣ- ερευνητές (sic), ακαδημαϊκοί και υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υποθέτουμε ότι έχουν τηρηθεί οι αρχές της αμεροληψίας και του πλουραλισμού και δεν έχουν επιλέξει πρόσωπα μόνο από συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Υποθέτουμε όμως.

Προσωπικά δεν γνωρίζω ποια είναι τα πρόσωπα, αλλά με αφορμή την επιστολή που έστειλε ο Ελληνας κυβερνητικός εκπρόσωπος, που ζήτησε τη λίστα των ειδικών που συμμετείχαν στην απάντηση των ερωτηματολογίων για την Ελλάδα, καθώς και τη διαβεβαίωση ότι δεν περιλαμβάνονται πρόσωπα που ερευνώνται από την ελληνική δικαιοσύνη, ώστε η έρευνα να είναι αμερόληπτη, θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε ποια είναι τα πρόσωπα που έκαναν την έρευνα. Και υποθέτουμε ότι οι Ρεπόρτερ δεν θα το αρνηθούν, αφού για το θέμα θα πρέπει να υπάρχει απόλυτη διαφάνεια και εγγυήσεις αξιοπιστίας. Αναμένουμε.

Πηγή: Capital.gr

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ