Παρασκευή 22.10.2021

Πρόστιμα 300 ευρώ την εβδομάδα στους δημοσίους υπαλλήλους που δεν εμβολιάζονται, είπε ο Μ. Βορίδης

Ο υπουργός Εσωτερικών σημείωσε πως οι μηνύσεις κατά των υγειονομικών και των εκπαιδευτικών πρέπει να αρχειοθετούνται κατευθείαν και άνευ εξετάσεως

Ως αστείες χαρακτήρισε ο υπουργός Εσωτερικών, Μάκης Βορίδης, τις μηνύσεις που υποβάλλονται κατά των εκπαιδευτικών και των υγειονομικών, ενώ προανήγγειλε πως στις περιπτώσεις των δημοσίων υπαλλήλων που αρνούνται να εμβολιαστούν θα επιβάλλονται πρόστιμα 300 ευρώ την εβδομάδα. Όπως είπε, τα πρόστιμα αντιστοιχούν σε αποστέρηση μισθού, εισπράττονται με παρακράτηση του μισθού και ήδη «τρέχουν» για πρώτη εβδομάδα.

Σε δηλώσεις του στο Πρώτο Πρόγραμμα, και αναφερόμενος στις μηνυτήριες αναφορές από αρνητές, είπε ότι «υπάρχει ένα υπόδειγμα έγκλισης, που μιλάει για εσχάτη προδοσία, βασανιστήρια, εγκληματικές οργανώσεις, δηλαδή είναι αυτό που λέμε ‘ό,τι να’ ναι’. Πάνε διάφοροι καταθέτουν αυτή την έγκλιση και υποθέτω ότι εκείνο που προσπαθούν να κάνουν είναι να εκφοβίσουν δήθεν με τον τρόπο αυτόν και να κινητοποιήσουν τις αρχές για συλλήψεις στο πλαίσιο δήθεν αυτόφωρων αδικημάτων, καθηγητών, διευθυντών και άλλων στελεχών της δημόσιας διοίκησης».

Υπέδειξε δε πως θα πρέπει επί τόπου να υποβάλλονται μηνύσεις για ψευδείς καταμηνύσεις από τους εγκαλούμενους, προκειμένου να υπάρχει σύλληψη. «Θα πρέπει να δοθεί μια γενική κατεύθυνση – νομίζω ότι κινήθηκε ήδη ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου – ώστε αυτές οι μηνύσεις να αρχειοθετούνται κατευθείαν και άνευ ειδικής εξετάσεως ως προφανώς αβάσιμες και ψευδείς, και να μένει η μήνυση για την ψευδή καταμήνυση και τη συκοφαντική δυσφήμιση και να οδηγούνται στη Δικαιοσύνη αυτοί που κάνουν αυτά τα πράγματα για να κριθούν για τις πράξεις τους και να τελειώνουμε» ανέφερε.

Σύμφωνα με τον κ. Βορίδη, «είναι προφανέστατα αβάσιμες αυτές οι μηνύσεις» και εξήγησε πως όταν κατατίθεται μια μήνυση, αυτή πρέπει να πάει σε έναν εισαγγελέα για να αξιολογηθεί. Εάν ο εισαγγελέας κρίνει ότι είναι προφανώς αβάσιμη, τότε δεν υπάρχει η διαδικασία του αυτοφώρου. Επομένως, μπορεί κατευθείαν να αρχειοθετείται.

«Νομίζω ότι αν δοθεί μια οδηγία στα αστυνομικά τμήματα και στις εισαγγελικές αρχές, το θέμα λύνεται χωρίς να χρειάζονται πολλά-πολλά. Κατά τη γνώμη μου, δεν χρειάζονται αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, αλλά άκουσα ότι το μελετούν οι αρμόδιοι υπουργοί. Ωστόσο, είναι τόσο αβάσιμα όλα αυτά, που μπορούν να λυθούν στο επίπεδο της Δικαιοσύνης, χωρίς παρεμβάσεις νομοθετικές. Αλλά, εν πάση περιπτώσει , αν κριθεί ότι χρειάζεται κάτι τέτοιο, προφανώς η κυβέρνηση θα ενεργήσει προς την κατεύθυνση αυτή» σημείωσε, συμπληρώνοντας πως «χρειάζεται μια στάθμιση» και τα ζητήματα αυτά θα λυθούν «με μια οδηγία από την εισαγγελική αρχή και τον αρχηγό της αστυνομίας».

«Δικαίωμά τους είναι να καταθέτουν μηνύσεις, αλλά το δικαίωμα κάθε πολίτη προφανώς σταθμίζεται απέναντι σε δυο άλλα ενδεχομένως αδικήματα που τελεί κάποιος που καταθέτει μηνύσεις και αγωγές. Μιλάμε για τα αδικήματα της ψευδούς καταμήνυσης και της συκοφαντικής δυσφήμισης. Αν είναι προφανώς ψευδής μια μήνυση και γίνεται με μόνο σκοπό την ταλαιπωρία και τον εκφοβισμό, τότε αυτό δεν είναι δωρεάν, έχει συνέπειες» υπογράμμισε και χαρακτήρισε ως «πιο δύσκολο και σύνθετο νομικά» το θέμα που προέκυψε με ασθενή ο οποίος αρνήθηκε να διασωληνωθεί και απείλησε μαζί με τους συγγενείς του τους γιατρούς με δικαστικές περιπέτειες.

«Το ζήτημα είναι κατά πόσο μπορεί κάποιος να αρνηθεί ο ίδιος μια ιατρική πράξη, αν έχει τη συνείδηση της απόφασής του. Σε περιπτώσεις ανηλίκων όπου γονείς αρνούνται για παράδειγμα μια μετάγγιση αίματος, το ζήτημα έχει λυθεί με εισαγγελική εντολή. Με τους ενήλικους, όμως, που έχουν συνείδηση των αποφάσεών τους, τα πράγματα είναι διαφορετικά» διευκρίνισε.

«Αν κάποιος δηλαδή αποφασίζει να μην κάνει μια εγχείρηση, ακόμη και αν αυτό βλάψει την υγεία του και οδηγήσει στην απώλεια της ζωής του, δεν είναι εύκολο να επιβληθεί. Γεννάται ένα δεύτερο σύνθετο ζήτημα, για τον ρόλο που επιτελεί ένα περιβάλλον το οποίο επηρεάζει και παροτρύνει κάποιον να πάρει μια απόφαση που είναι τόσο ζημιογόνα για τη ζωή του. Αλλά εδώ είμαστε σε ένα πολύ πιο σύνθετο πεδίο, που προφανώς δεν ισχύει για ασθενείς που έχουν χάσει τη συνείδησή τους εξαιτίας του κορωνοϊού και της έλλειψης οξυγόνου. Οι γιατροί πρέπει να κάνουν αυτό που επιβάλλει η επιστήμη τους, όχι να ακούν τον ίδιο ή τους συγγενείς του. Με την αρωγή των εισαγγελικών αρχών στο σημείο αυτό» πρόσθεσε.

Παραδέχθηκε, πάντως, πως «αν κάποιος πει ότι έχω κορωνοϊό, αλλά δεν επιθυμώ να νοσηλευθώ και φεύγω από το νοσοκομείο’, αυτό είναι πιο σύνθετο, αλλά δεν μπορείς να τον σταματήσεις εύκολα».

 

Πηγή άρθρου και φωτογραφίας: eklogika.gr

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ