Τρίτη 07.02.2023

Που στρέφονται οι έρευνες στην υπόθεση του νεαρού πυγμάχου Βασίλη Τόπαλου (video)

Ο εισαγγελέας έχει πάρει πολλές καταθέσεις, με στόχο να βγει άκρη για το θάνατο του 16χρονου πυγμάχου Βασίλη Τόπαλου

Στο θέμα του θανάτου του 16χρονου πρωταθλητή Ευρώπης στην πυγμαχία, Βασίλη Τόπαλου, αναφέρθηκαν ο προπονητής πυγμαχίας Μανώλης Δακτυλίδης και ο δημοσιογράφος Αντώνης Πανούτσος, μιλώντας στην εκπομπή της ΕΡΤ «Συνδέσεις».

Όπως επισήμανε μεταξύ άλλων ο Αντώνης Πανούτσος: «Με τον Μανώλη Δαχτυλίδη είμαστε μαζί, είχαμε πάει στη σχολή διαιτητών το 1986, αν θυμάμαι καλά κάπου εκεί κοντά. Δεν έχει καμία σχέση με ταινίες του Χόλιγουντ ας πούμε, τις οποίες βλέπετε με την σχολή, με την ερασιτεχνική πυγμαχία, η οποία είναι τρεις γύροι των τριών λεπτών τα αλλάζουν κατά καιρούς, για τους μικρούς είναι δύο, οι αγώνες σταματάνε σε περίπτωση κατά την οποία όχι τραυματιστεί αθλητής, αλλά υπάρχει υπόνοια ότι ο αθλητής είναι «γκροκί» όπως λένε στην ορολογία της πυγμαχίας, δεν είναι  σε πλήρη διαύγεια.

Αν μοιάζει λιγάκι ζαλισμένος, αν μοιάζει λιγάκι να έχει χάσει τον προσανατολισμό, είναι κροκέ όπως είναι η ορολογία, αυτόματα ο διαιτητής σταματάει τον αγώνα. Είναι και ο λόγος που δεν υπάρχουν θανατηφόρα επεισόδια στην ιστορία της ελληνικής πυγμαχίας, δηλαδή υπάρχουν στην ιστορία, άλλο ένα στην Πάτρα πριν από 35 χρόνια και υπάρχει και άλλο ένα την δεκαετία του 50. Για τα οποία θα πει κανένας, εντάξει, κάθε έστω και ένα θανατηφόρο ατύχημα είναι πώς να πω τραγική περίπτωση, ας πούμε για όλους όσους εμπλέκονται σε ένα χώρο, αλλά δεν είναι πολύ κοινό.

Ορισμένα πράγματα πρέπει να διευκρινιστούν και θα το διευκρινίσουμε. Πρώτον, οι αγώνες δεν είναι αγώνες, είναι το σπάριγκ. Είναι συνθήκες αγώνα τους οποίους σταματάει ο προπονητής και λέει κοίτα κάτι, αυτό το κάνεις σωστά, αυτό το κάνεις λάθος. Είναι προπόνηση με αντίπαλο, γιατί οι προπονήσεις οι οποίες γίνονται γίνονται πάνω στο σάκο, γίνονται πάνω σε στόχους με τον προπονητή, ο οποίος κρατάει το ένα γάντι μεγάλο ακόμα και παίζει πυγμάχος επάνω στο γάντι, αλλά το σπάνε και είναι όταν έχει αντίπαλο επάνω στο ρινγκ και αυτό γίνεται παρουσία προπονητή ή διαιτητή, σπανιότερα, ώστε σε περίπτωση κατά την οποία υπάρχει ακόμα περισσότερο υπάρχει μεγαλύτερη προσοχή σε αυτό και δεν υπάρχει κανένας λόγος, ξέρεις κάποιος να χτυπήσεις στο σπάρινγκ. Και γι’ αυτό που είναι προξενεί έκπληξη αυτό το πράγμα».

Σε άλλο σημείο των δηλώσεών του ο κ. Πανούτσος, σχολίασε πως: «Στην πυγμαχία τα χτυπήματα, όπως και σε όλη τη ζωή δηλαδή είναι αθροιστικά, δεν είναι ότι τρως ένα χτύπημα και τελείωσες. Επί του πρακτέου, ο εισαγγελέας έχει πάρει πολλές καταθέσεις, είναι 13 καταθέσεις, νομίζω, που πάει να πει δηλαδή ότι το κοιτάμε το θέμα σε κάποιο βάθος, από την αστυνομία σίγουρα κάποιοι θα υπάρχουν οι οποίοι έχουν κάνει πυγμαχία. Η λογική λέει ναι. Το λογικό είναι ότι θα πρέπει να βγει κάποια άκρη και διακρίνω ότι υπάρχει διάθεση να βγει κάποια άκρη σε αυτό».

Ο Μανώλης Δαχτυλίδης, προπονητής πυγμαχίας, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι: Πρώτα να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου στους γονείς του παιδιού. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πλήγμα γιατί αυτή η πληγή δεν θα κλείσει ποτέ. Υπάρχει διαφορά από την επαγγελματική πυγμαχία. Η ερασιτεχνική πυγμαχία έχει δικλείδες ασφαλείας, οι οποίες είναι ότι για να ανέβει ένα παιδί επάνω στο ρινγκ πρέπει να περάσουν το λιγότερο τρεις μήνες.  Για να λάβει μέρος σε πρωτάθλημα, πρέπει να έχουνε περάσει έξι μήνες.

Η δεύτερη δικλείδα είναι ότι πρέπει να έχει ελεγχθεί από γιατρό, από καρδιολόγο για να ξεκινήσει τις προπονήσεις. Αλλά η δικλείδα ασφαλείας που έχουμε είναι ότι ο πρώτος υπεύθυνος είναι ο προπονητής, διότι πρέπει να αντιλαμβάνεται πότε το παιδί είναι «γκροκί» και πότε δεν είναι και αμέσως σταματάμε.

Πολλές φορές επειδή την ευθύνη την έχει ο προπονητής και γι’ αυτό λέμε ότι ο προπονητής βλέπει πρώτα τον αθλητή σαν παιδί και μετά σαν αθλητή, τον κάνουμε το λεγόμενο ελεγχόμενο σπάρινγκ.

Πιστεύω ότι δεν επηρεάζεται ο προπονητής από τον αθλητή και όσο πιο ανώτερος είναι ο αθλητής από τον άλλον, τόσο περισσότερο τον βοηθάει. Δηλαδή δεν τον χτυπάει. Αυτός κάνει προπόνηση μόνο για να δουλέψουν τα αντανακλαστικά του, για να κάνει άμυνες, να μην πάει για να κερδίσει.

Συνεχίζοντας ο κ. Δαχτυλίδης δήλωσε: «Όσο για τη συνοδεία στα αποδυτήρια, είχε τη δυνατότητα ο αθλητής να κατέβει και θα πρέπει να είχε την εμπειρία αυτός που ήταν πάνω στο ρινγκ για να δει ότι υπήρχε συγκεκριμένος λόγος που κατέβηκε. Αλλά ως επί το πλείστον επειδή είναι κοντά στα αποδυτήρια, στο ρινγκ δεν ακολουθεί ο προπονητής».

Πηγή: ertnews.gr

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ