Δευτέρα 06.12.2021

Μήπως κάτι μαγειρεύουν;

“Αν ανοίξουμε τα σύνορά μας, δεν ξέρω τι θα πάθει η Ελλάδα”, δήλωσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απειλώντας να στείλει 5 εκατομμύρια πρόσφυγες στην Ελλάδα. Η δήλωση έγινε κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με το άλλο καλόπαιδο, τον πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν…

Φυσικά ή φράση δεν ειπώθηκε ούτε τυχαία, ούτε επειδή “ο Τούρκος Πρόεδρος είναι εκνευρισμένος με τη συμφωνία Ελλάδας-ΗΠΑ και την αμερικανική βάση στην Αλεξανδρούπολη”, όπως θεωρούν μερικοί. Η δήλωση έγινε σε απόλυτη αρμονία και συνάφεια με την κίνηση της Λευκορωσίας, να “σπρώξει” στα σύνορα με την Πολωνία χιλιάδες μετανάστες.

Μια κίνηση που προκάλεσε την έντονη αντίδραση των Βρυξελλών, του Βερολίνου και όλων των χωρών-μελών της ΕΕ και την ξεκάθαρη πρόθεση να αυξηθούν και να επεκταθούν οι κυρώσεις που έχουν ήδη επιβληθεί στη Λευκορωσία (απαγόρευση πτήσεων στην ΕΕ για την κρατική εταιρεία Belavia και προς Λευκορωσία για όλες τις αεροπορικές εταιρείες και αεροδρόμια, σε συνδυασμό με προσωπικές απαγορεύσεις προς πρόσωπα του στενού περιβάλλοντος Λουκασένκα) λόγω της απαγωγής του αντιφρονούντα στο καθεστώς, εξόριστου Λευκορώσου δημοσιογράφου Ρόμαν Προτασέβιτς. Δεν είναι συχνό φαινόμενο, να δηλώνει π.χ. ευθέως Γερμανός υπουργός Εξωτερικών κυβέρνησης Μέρκελ, πως “έχει έρθει η ώρα να υπάρξουν συνέπειες”, για μια χώρα από την οποία εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό ενεργειακά η χώρα του…

Άμεσα ο Λευκορώσος δικτάτορας απάντησε ότι εάν επιβληθούν νέες κυρώσεις, θα διακόψει τη ροή φυσικού αερίου που περνά από τη χώρα του, με προορισμό τη Γερμανία και άλλες χώρες της ΕΕ. Μια πιθανότητα που απέκλεισε, η εξόριστη ηγέτιδα της αντιπολίτευσης Σβετλάνα Τιχανόφσκαγια σε συνέντευξή της αμέσως μετά τη σχετική ομιλία του Γερμανού ΥΠΕΞ Χάικο Μάας στην Bundestag.

H αντίπαλος του Λουκασένκα στις προεδρικές… εκλογές του 2020 χαρακτήρισε μπλόφα τη δήλωση, λέγοντας πως ο Λευκορώσος πρόεδρος έχει να χάσει περισσότερα από την Ευρώπη σε μια τέτοια περίπτωση και ότι τα ρωσικά συμφέροντα που είναι αναμεμειγμένα με την παραγωγή, πώληση και μεταφορά του φυσικού αερίου δεν θα το επιτρέψουν.

Ίσως η νεαρή Λευκορωσίδα πολιτικός να έχει δίκιο και να μην συμβεί τίποτε. Ίσως και όχι όμως! Σε αυτήν την περίπτωση, τα προβλήματα που θα προκύψουν είναι τεράστια και οι συνέπειες που μπορεί να προκληθούν, πραγματικά τρομακτικές.

Βρισκόμαστε εν μέσω μιας ενεργειακής κρίσης, που πυροδότησε η αποδιοργάνωση της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας λόγω της πανδημίας και οι τιμές των καυσίμων (και των πρώτων υλών) έχουν εκτοξευθεί σε απίθανα ύψη. Ειδικά η τιμή του φυσικού αερίου, παρότι τις τελευταίες ημέρες έχει μειωθεί σημαντικά (ύστερα από τις παρεμβάσεις Πούτιν και τις κινήσεις της Gazprom), βρίσκεται σε πρωτοφανή επίπεδα.

Αν αυτή η πραγματικότητα συνδυαστεί με το γεγονός πως οι λαθρομετανάστες και οι πρόσφυγες που προσπαθούν να περάσουν στην Πολωνία, προέρχονται από τη… Συρία, και χώρες της Αφρικής, ενώ φτάνουν στο Μινσκ με βίζες από την πρεσβεία της Λευκορωσίας στον… Λίβανο και πτήσεις από την… Άγκυρα, την Κωνσταντινούπολη και τα… Αραβικά Εμιράτα (όχι δεν σας κοροϊδεύω), προκαλούνται σκέψεις. Σκέψεις πολλές και πονηρές.

Διότι, όποιος ανατρέξει στα ταξίδια Ερντογάν τους τελευταίους 3 μήνες και δει προσεκτικά τις σχέσεις που έχουν χτιστεί με Πούτιν, Λουκασένκα, Όρμπαν, Αλίγιεφ και άλλους “δημοκρατικούς ηγέτες” του ίδιου τύπου, δεν μπορεί να μην αναρωτηθεί τι κοινό μπορεί να έχουν όλοι αυτοί και σε ποιους τομείς θα μπορούσαν πιθανά να συνεργαστούν, πλην ίσως στην κοινή στάση και κινήσεις απέναντι σε κάποια οντότητα (χώρα, ένωση χωρών κ.λπ.) που θεωρούν ως κοινό εχθρό;

Και ποιον ρόλο θα μπορούσε να παίξει σε μια τέτοια περίπτωση η ακροδεξιά κυβέρνηση της Πολωνίας; Η οποία αρνήθηκε την ευρωπαϊκή συνδρομή για να σταματήσει τις (μικρές ομολογουμένως) “προσφυγικές ροές” και η οποία πρόσφατα αποφάσισε πως το τοπικό δίκαιο υπερισχύει του ευρωπαϊκού; Επειδή έτσι την βολεύει και αδιαφορώντας πλήρως εάν με αυτόν τον τρόπο παραβιάζει κάθε έννοια των Συνθηκών ίδρυσης και λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης…

Σίγουρα εξαιρετικά ενδιαφέροντα ερωτήματα. Ερωτήματα τα οποία καλό θα είναι να απασχολήσουν τους αρμοδίους των Βρυξελλών και όχι μόνο, πριν είναι αργά. Διότι μπορεί το Μινσκ να απέχει χιλιάδες χιλιόμετρα από την Αθήνα, αλλά ο Έβρος που χωρίζει την ΕΕ από την Τουρκία, έχει πλάτος μόνο μερικές δεκάδες μέτρα…

Πέτρος Λάζος
petros.lazos@capital.gr

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ