Μετά τις εκλογές όλα μπορούν να συμβούν

Η ετυμηγορία των πολιτών έχει τη δύναμη να διαγράψει τα πάντα και όλα να αρχίσουν εκ του μηδενός. Δεν χρειάζεται μεγάλη πολιτική εμπειρία για να καταλάβουμε πως όσα υποστηρίζουν σήμερα η κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν μοναδικό στόχο να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους στον α’ γύρο, αλλά καθόλου δεν δεσμεύουν τη στάση τους για την επόμενη μέρα των εκλογών.

Η προεκλογική αντιπαράθεση στροβιλίζεται γύρω από τις βασικές θέσεις των τριών μεγαλύτερων κομμάτων. Η Νέα Δημοκρατία θέλει αυτοδυναμία, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει «κυβέρνηση ηττημένων» και το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει ούτε Μητσοτάκη, ούτε Τσίπρα πρωθυπουργό για να συμμετάσχει στο υπουργικό σχήμα.

Το εκλογικό αποτέλεσμα, οι αριθμοί της κάλπης μπορούν εύκολα να ανατρέψουν τις παραπάνω, υποτίθεται αδιαπραγμάτευτες, «θέσεις». Η Νέα Δημοκρατία θα επιδιώξει να πάρει την αυτοδυναμία στον β’ γύρο αν το αποτέλεσμα του πρώτου αφήνει σοβαρές πιθανότητες να την πετύχει.

Ο,τι αρνούνται σήμερα, αύριο μπορεί να το αποδεχθούν. Δεν θα αποτελέσει έκπληξη αν Βαρουφάκης και Ανδρουλάκης βρεθούν τελικά στην ίδια κυβέρνηση με τον Τσίπρα ή ο Βελόπουλος με τη Νέα Δημοκρατία. Αλλωστε όταν φτάσαμε με τόση ευκολία στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. το 2015, τώρα δεν υπάρχει τίποτα να μας εκπλήξει.

Από όλα τα μετεκλογικά σενάρια που έχουμε μπροστά μας νομίζω ελάχιστα μπορούμε να αποκλείσουμε. Ανάμεσά τους την κυβέρνηση Ν.Δ. – ΣΥΡΙΖΑ και τη συμμετοχή του ΚΚΕ σε οποιοδήποτε σχήμα, το λέει σήμερα στη συνέντευξή του στο «ΘΕΜΑ» και ο Δημήτρης Κουτσούμπας. Το «τραύμα» που άφησε στον Περισσό η κυβέρνηση Τζαννετάκη το 1989 δεν έχει κλείσει ακόμη.

Δεν μπορούμε όμως να αποκλείσουμε αποχωρήσεις βουλευτών από κάποιο κόμμα ή τις «μεταγραφές» σε κάποιο άλλο, ούτε καν μια κυβέρνηση μειοψηφίας με ψήφο ανοχής. Η γνωστή ιστορική φράση του Παύλου Μπακογιάννη «στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» θα επιστρέψει σύντομα και υποχρεωτικά στον πολιτικό διάλογο.

Κανένα από τα παραπάνω σενάρια, όποιο κι αν είναι αυτό, δεν μπορεί να αποτελέσει σταθερή λύση για τη χώρα. Αντίθετα, οι κυβερνήσεις που θα προκύψουν λόγω της «εκλογικής ανάγκης» δεν θα μπορέσουν να παράγουν ουσιαστικό έργο, δεν γίνεται να μακροημερεύσουν, και στο τέλος θα βάλουν τον τόπο σε περιπέτεια.