Πέμπτη 27.01.2022

Χωρισμός και Μοναξιά: Ποιοι υποφέρουν περισσότερο – Πόσο κινδυνεύει η υγεία τους

Πώς επηρεάζουν αρνητικά οι διαδοχικοί χωρισμοί και οι μακρές περίοδοι μοναξιάς τα δύο φύλα; Άλλη μια έρευνα καταρρίπτει το στερεότυπο που θέλει τους άντρες να περνάνε λιγότερο επώδυνα μια τέτοια κατάσταση, αναδεικνύοντας έναν από τους κινδύνους για την υγεία τους

Η παρατεταμένη μοναξιά και οι διαδοχικοί χωρισμοί φαίνεται πως αποτελούν έναν σιωπηλό εχθρό για την υγεία των αντρών, μιας και αυξάνουν τα επίπεδα των φλεγμονωδών δεικτών στο αίμα σύμφωνα με μεγάλη πληθυσμιακή μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Epidemiology & Community Health. Η φλεγμονή αυτή, αν και ταξινομήθηκε ως χαμηλού βαθμού, εξακολουθεί να αποτελεί μια παράμετρο ανησυχίας, καθώς ήταν επίμονη και αύξανε τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με την ηλικία, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν κυρίως στο πώς επηρεάζουν οι διαδοχικοί χωρισμοί ή τα συνεχιζόμενα χρόνια μοναξιάς το ανοσοποιητικό σύστημα στη μέση ηλικία και κατά πόσον το φύλο και το μορφωτικό επίπεδο αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες.

Τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν βασίστηκαν στη μελέτη Copenhagen Aging and Midlife Biobank (CAMB) από 4835 συμμετέχοντες, ηλικίας μεταξύ 48 και 62 ετών. Από αυτούς, σχεδόν οι μισοί είχαν βιώσει κάποιο χωρισμό και ένα σχεδόν ισόποσο ποσοστό έζησε περίπου περισσότερο από ένα χρόνο μόνοι (54% των γυναικών και 49% των αντρών).

Τα μοναχικά χρόνια κατηγοριοποιήθηκαν ως εξής: κάτω του 1 έτους, ορίστηκαν οι συμμετέχοντες στην ομάδα αναφοράς, καθώς αυτό το χρονικό διάστημα θεωρείται φυσιολογικό, και έπειτα 2-6 χρόνια μοναξιάς και 7 ή περισσότερα χρόνια. Η ερευνητική ομάδα έλαβε επίσης υπόψιν της και άλλους παράγοντες επιρροής που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη φλεγμονή όπως το βάρος και η ηλικία. Επιπλέον, οι δείκτες της φλεγμονής ιντερλευκίνη 6 (IL-6) και C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) μετρήθηκαν σε δείγματα αίματος.

Όσον αφορά τους άντρες συμμετέχοντες, τα υψηλότερα επίπεδα των δεικτών φλεγμονής παρατηρήθηκαν σε αυτούς που είχαν περάσει τους περισσότερους χωρισμούς, κατά 17% υψηλότερα επίπεδα σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Ομοίως, τα επίπεδα φλεγμονωδών δεικτών ήταν έως και 12% υψηλότερα στους συμμετέχοντες που είχαν περάσει τα περισσότερα χρόνια μοναξιάς (7 ή και περισσότερα χρόνια).

Μάλιστα, τα υψηλότερα επίπεδα και των δύο φλεγμονωδών δεικτών όσον αφορά τα χρόνια που ζούσαν μόνοι τους παρατηρήθηκαν σε άνδρες με υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Το αξιοσημείωτο όμως συμπέρασμα της μελέτης είναι πως αυτές οι αλλαγές παρατηρήθηκαν μόνο στους άντρες και καθόλου στις γυναίκες. 

Μια πιθανή εξήγηση που σημειώνουν οι ερευνητές είναι στο πώς, κατά προσέγγιση, βιώνει το κάθε φύλο έναν χωρισμό: οι άντρες συνήθως για παράδειγμα πίνουν περισσότερο για να εξωτερικεύσουν το χωρισμό, ενώ οι γυναίκες τείνουν να εμφανίζουν συμπτώματα κατάθλιψης, τα οποία μπορεί να επηρεάσουν διαφορετικά τα επίπεδα της φλεγμονής.

Τέλος, το μικρότερο δείγμα των γυναικών και οι ισχυρότερες φλεγμονώδεις αντιδράσεις των αντρών σε σύγκριση με τις γυναίκες στη μέση ηλικία (54 έτη ο μέσος όρος των συμμετεχόντων) αποτελούν και ορισμένους περιορισμούς της έρευνας που τονίζουν οι ερευνητές.

Πηγή: Ygeiamou.gr

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ