Έτσι, το 1951 η Χάλα έφυγε από τη φάρμα της εθνικής ομάδας και πέρασε σε ιδιοκτησία. Αυτό φαίνεται πως ήταν το κομβικό σημείο της, γιατί ξαφνικά άρχισε να ξεδιπλώνει όλες τις δυνατότητές της. Σε τέτοιο βαθμό, ώστε μέσα στην τριετία κατέκτησε μαζί με τον Βίνκλερ το παγκόσμιο πρωτάθλημα υπερπήδησης εμποδίων (1954) και την επόμενη χρονιά (1955) το κατέκτησε και πάλι!Ο Βίνκλερ είχε καταλάβει αυτό που δεν είχαν καταλάβει όλοι οι υπόλοιποι… Πως τη Χάλα, με τις τόσες αθλητικές προδιαγραφές, δεν την ενοχλούσε ο αναβάτης, αλλά την ενοχλούσαν οι αλλαγές αναβάτη, δηλαδή ήταν ένα άλογο που ήθελε να έχει έναν μόνιμο ιππέα και να δέσει μαζί του τη «χημεία» της.
Και τότε η Χάλα πήρε την κατάσταση πάνω της! Όχι μόνο ολοκλήρωσε τον αγώνα χωρίς να δέχεται οδηγίες από τον ανήμπορο αναβάτη της, όχι μόνο κατάφερε να κινηθεί απόλυτα σωστά στη σειρά των εμποδίων, αλλά πέτυχε μία άπταιστη διαδρομή, χωρίς να ρίξει ούτε ένα εμπόδιο και με τον καλύτερο χρόνο, με αποτέλεσμα ο Βίνκλερ να κατακτήσει, αν και τραυματίας, το πρώτο χρυσό μετάλλιο της καριέρας του.
Στην ίδια διοργάνωση οι δυο τους κατέκτησαν το χρυσό και στο ομαδικό, ενώ η Χάλα θα οδηγήσει τον Βίνκλερ στο χρυσό μετάλλιο και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960. Έτσι, θα γίνει το μοναδικό άλογο στην ιστορία της ιππασίας με τρία χρυσά ολυμπιακά μετάλλια. Μαζί οι δυο τους κέρδισαν συνολικά 125 αγώνες εμποδίων. Το 1961, σε ηλικία 16 ετών, η Χάλα αποσύρθηκε οριστικά από τους αγώνες, γέννησε οκτώ πουλάρια κι έφυγε από τη ζωή στις 19 Μαΐου 1979, στην προχωρημένη ηλικία των 34 ετών.
Πέρασε όμως για πάντα στο Πάνθεον των Ολυμπιακών Αγώνων, ενώ η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ιππασίας της έχει αφιερώσει μία θέση στο Πάνθεον με τους θρύλους του αθλήματος. Είναι το μοναδικό άλογο που έχει αυτή την τιμή!
