Αν και οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι ο ιός είναι πιο επιθετικός από άλλους ιούς προς το ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα και σε αυτοψίες έχει βρεθεί στους όρχεις, χρησιμοποιώντας τους ως πύλες εισόδου, σπάνια έχει ανιχνευθεί στο σπέρμα με ανάλυση της αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR), μια διαγνωστική εξέταση που επικεντρώνεται στο DNA του ιού.
Όπως παρατηρήθηκε, αν και τα αποτελέσματα της εξέτασης PCR ήταν αρνητικά για τον ιό SARS-CoV-2 στο σπέρμα σε όλες τις περιπτώσεις, ο ιός ανιχνεύθηκε στο σπέρμα σε οκτώ από τους 11 ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή COVID-19 (72,7%) εντός 90 ημερών από την εξιτήριο, γεγονός που δεν σημαίνει ότι δεν ήταν παρών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με τους συγγραφείς.
«Διαπιστώσαμε επίσης ότι τα σπερματοζωάρια παρήγαγαν “εξωκυτταρικές παγίδες” με βάση το πυρηνικό DNA. Με άλλα λόγια, το γενετικό υλικό στον πυρήνα αποσυμπιέστηκε, οι κυτταρικές μεμβράνες των σπερματοζωαρίων έσπασαν και το DNA αποβλήθηκε στο εξωκυτταρικό μέσο, σχηματίζοντας δίκτυα παρόμοια με αυτά που περιγράφηκαν προηγουμένως στη συστηματική φλεγμονώδη αντίδραση στον SARS-CoV-2», εξήγησε ο Δρ Jorge Hallak, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σάο Πάολο και συγγραφέας του άρθρου.
Τα εν λόγω δίκτυα είναι οι εξωκυτταρικές παγίδες των ουδετερόφιλων (NETs). Τα ουδετερόφιλα, ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων, αποτελούν την πρώτη γραμμή του ανοσοποιητικού συστήματος, ακινητοποιώντας και εξουδετερώνοντας παθογόνα βακτήρια, μύκητες και ιούς. Ωστόσο, όταν είναι υπερδραστήρια, τα NETs μπορούν να βλάψουν τους ιστούς σε άλλα σημεία του οργανισμού.
Σύμφωνα με την ανάλυση TEM, τα σπερματοζωάρια παρήγαγαν εξωκυτταρικές παγίδες με βάση το πυρηνικό DNA για να εξουδετερώσουν το παθογόνο, «θυσιάζοντας τον εαυτό τους» για να περιορίσουν το παθογόνο σε έναν μηχανισμό γνωστό ως αυτοκτονική αντίδραση τύπου ETosis (ETosis σημαίνει θάνατος μέσω εξωκυτταρικών παγίδων).
«Η διαπίστωση ότι τα σπερματοζωάρια αποτελούν μέρος του έμφυτου ανοσοποιητικού συστήματος και συμβάλλουν στην άμυνα του οργανισμού έναντι της επίθεσης παθογόνων μικροοργανισμών είναι μοναδική στη βιβλιογραφία και καθιστά τη μελέτη πολύ σημαντική. Μπορεί να θεωρηθεί ως αλλαγή επιστημονικού παραδείγματος» διευκρίνισε ο Δρ Hallak.
Η ανακάλυψη που περιγράφεται στη μελέτη προσθέτει μια νέα λειτουργία στο ρόλο τους στην αναπαραγωγή. «Οι πιθανές συνέπειες των ευρημάτων μας για τη χρήση του σπέρματος στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή θα πρέπει να εξεταστούν επειγόντως από τους γιατρούς και τις ρυθμιστικές αρχές, ιδίως όσον αφορά την τεχνική που χρησιμοποιείται από τα εργαστήρια που εκτελούν μικροχειρισμό γαμετών σε πάνω από το 90% των περιπτώσεων συζυγικής υπογονιμότητας, η οποία περιλαμβάνει την έγχυση ενός μόνο σπερματοζωαρίου στο ωάριο και είναι γνωστή ως ενδοκυτταροπλασματική έγχυση σπέρματος ή ICSI», προειδοποίησε ο Hallak.
πηγή ygeiamou.gr
