Η Θράκη και τα… βουνά

Είναι όμως και λίγο… χαριτωμένη η προεκλογική περίοδος από τις τσαχπινιές στο ΤικΤοκ και τα short videos που γυρίζουν οι πολιτικοί αρχηγοί ακολουθώντας τη μόδα και λίγο αυτοσαρκάζονται, λίγο αυτοτρολάρονται, κάνουν χιούμορ, προβάλλουν τα μέλη των οικογενειών τους και τις αδυναμίες, τα σαρδάμ ή το τρεχαλητό τους για να μαζέψουν ψήφους και να προσελκύσουν τους αναποφάσιστους.

Στις 26 Ιουνίου όμως τα προβλήματα θα είναι εδώ. Και θα απαιτούν λύσεις εφαρμόσιμες, αποτελεσματικές και ριζοσπαστικές. Ενα βουνό από καθημερινά προβλήματα που δυσκολεύουν τη ζωή των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Με πρώτη την ακρίβεια που τσακίζει κόκκαλα και αδειάζει πορτοφόλια στο άψε σβήσε. Εισαγόμενη ξε-εισαγόμενη, η ακρίβεια πρέπει να αντιμετωπιστεί από την κυβέρνηση που επιλέγεται για να λύνει προβλήματα, να παρεμβαίνει και να διορθώνει. Πρέπει να βρουν -αν υπάρχουν- καρτέλ που καταφέρνουν να εναρμονίζουν πρακτικές και να συμφωνούν τιμές, να πατάξουν την αισχροκέρδεια και γι΄αυτά όλα χρειάζεται πολλή δουλειά και συστηματική προσπάθεια.

Παρεμβάσεις χρειάζονται και στην παιδεία που δεν θα εξαντλούνται στα πυροτεχνήματα της πανεπιστημιακής αστυνομίας αλλά θα αντιμετωπίζουν την ουσία των προβλημάτων: τις χαμένες ώρες διδασκαλίας στα γυμνάσια και λύκεια, την δομή των μαθημάτων και τα πολλές φορές ανεπαρκή βιβλία.

Λύσεις χρειάζονται και σε θέματα που παιρνούν κάτω από τα ραντάρ, με τα οποία κανείς σχεδόν δεν ασχολείται. Από την κατάσταση των δρόμων και την ελλιπή αστυνόμευση ή τους ελέγχους της τροχαίας για ζώνη, κράνος, παραβίαση ερυθρού σηματοδότη μέχρι την πώληση καπνικών προϊόντων με κάνναβη που είναι χαλαρά διαθέσιμα στα περίπτερα για όλους. Εκτός κι αν έχει νομοθετηθεί η ελεύθερη πώληση κάνναβης και δεν το έχουμε καταλάβει.

Αφού σιγά-σιγά λυθούν αυτά τα προβλήματα που είναι ολόκληρα… βουνά, θα μπορούσαμε να ασχοληθούμε και με τα πιο βαριά θέματα, για παράδειγμα της ανάμειξης του τουρκικού προξενείου στην εκλογή βουλευτών στη Θράκη. Αν και εχεί χρειάζονται λεπτοί χειρισμοί ώστε πέραν όλων των άλλων να μην φαίνεται σαν να παραδέχεται η ελληνική πολιτεία ότι μια ξένη χώρα έχει τη δύναμη να κατευθύνει τις ψήφους μιας μειονοτικής ομάδας, εν προκειμένω των μουσουλμάνων.