Απίστευτα κι όμως αληθινά

Κολοσσιαίο λάθος να ταυτίζουν τον Κυριάκο με τον σκληρό πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας. Γι’ αυτό άλλωστε μέλη αυτού του δεξιού και «γαλάζιου» σκληρού πυρήνα με την πρώτη πτώση τον περιμένουν στη γωνία.

Κολοσσιαίο λάθος το στρατήγημα του Τσίπρα, με το οποίο επιχειρούσε να πείσει την κοινωνία ότι ο Κυριάκος είναι τυπικός εκπρόσωπος της Δεξιάς – και μάλιστα της Ακροδεξιάς.

Κολοσσιαίο λάθος όλα αυτά με αποκορύφωμα τη σχέση της Νέας Δημοκρατίας με τη Χρυσή Αυγή. Αρέσει δεν αρέσει, οι κουμπουροφόροι και δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής φυλακίστηκαν επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη. Και το κόμμα τους εξοβελίστηκε από μια πιθανή κάθοδο στις εκλογές. Ενώ την ίδια στιγμή ο Μπαρμπαρούσης, εξέχων μέλος της νεοναζιστικής οργάνωσης, προέτρεπε τους οπαδούς του κόμματος να εκδικηθούν ψηφίζοντας Αλέξη Τσίπρα. Απίστευτο κι όμως αληθινό.

Κολοσσιαίο λάθος επειδή όλα ήρθαν τούμπα. Τα κάτω πάνω και τα πάνω κάτω. Η μνήμη νωπή. Τόσο για την αγαστή κυβερνητική συμπόρευση του Αλέξη με τον εθνικιστή και βασιλόφρονα Πάνο Καμμένο όσο και με τις πρόσφατες συμπαθητικές τοποθετήσεις του προς τους «παρασυρμένους» ψηφοφόρους του Ηλία Κασιαδιάρη. Με άλλα λόγια, ο αριστερός αλληθώριζε προς τα δεξιά και ακροδεξιά. Ο δε δεξιός προς τα αριστερά. Απίστευτο κι όμως αληθινό.

Εξ όλων αυτών των κολοσσιαίων στρατηγικών λαθών, ο Αλέξης μαζί με την ηγετική του ομάδα παρασύρθηκαν και παρέσυραν το κόμμα τους στον γκρεμό. Γιατί τη στιγμή που εκείνοι ισχυρίζονταν και επέμεναν ότι ο Κυριάκος είναι εκπρόσωπος του «σκότους» και των χειρότερων ημερών της Δεξιάς, ο πρώην πρωθυπουργός αλώνιζε προς τρεις κατευθύνσεις: Κέντρο, Κεντροδεξιά καιΚκεντροαριστερά. Με απλά λόγια, έπαιζε μόνος του μπάλα, με τον αντίπαλο στις εξέδρες να παρακολουθεί, να παρατηρεί, να διαμαρτύρεται και να εξοργίζεται. Ο Κυριάκος έβαζε γκολ και οι Συριζοπασόκοι διαμαρτύρονταν για την πληρωμένη σφυρίχτρα. Απίστευτο κι όμως αληθινό.

Κολοσσιαίο λάθος η θολή εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς λόγω πολλών συνιστωσών. Προφανώς λόγω ανεξέλεγκτων ομάδων και γκρουπούσκουλων που λειτουργούν εντός του κόμματος. Προφανώς λόγω μιας ασύδοτης υπαρξιακής εγωπάθειας δεκάδων στελεχών που με κάθε ευκαιρία έλεγαν ό,τι τους κατέβαινε ανεξάρτητα αν οι τοποθετήσεις τους έφερναν ή έδιωχναν ψηφοφόρους. Εγώ τα λέω όπως πιστεύω και για το κόμμα δεκάρα δεν δίνω. Κάπως έτσι χιλιάδες πολίτες που στο παρελθόν είχαν συμπορευτεί με τον Τσίπρα αδυνατούσαν να καταλάβουν τι σόι πράγμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Κίνημα διαμαρτυρίας ή κόμμα αρχών της Κεντροαριστεράς και της Σοσιαλδημοκρατίας; Απίστευτο κι όμως αληθινό.

Αν σε όλα αυτά προσθέσει κανείς τις πρωτοφανείς δηλώσεις που έγιναν τις τελευταίες ημέρες πριν από τις εκλογές, ε, τότε το 20% είναι μέγεθος μεγάλο και σημαντικό.

Και κάτι ακόμα. Κανείς δεν είναι δεδομένος. Οπως συμβαίνει σε όλες τις σχέσεις. Χτες με τον Αλέξη, σήμερα με τον Κυριάκο και αύριο, ποιος ξέρει… Αυτό δεν είναι απίστευτο, είναι εντελώς αληθινό!