Μία επιβλητική κατασκευή, ηλικίας 3.300 ετών που άστραφτε στο πρωινό φως του ανατέλλοντος ηλίου και ήταν χτισμένη στην κορυφή βιβλικού οικισμού, αναδεικνύει στενούς πολιτισμικούς δεσμούς με γειτονική χώρα.
Η κατασκευή είναι ο ναός του Ανατέλλοντος Ηλίου, χτισμένος στην κορυφή του βιβλικού οικισμού Αζέκα (Azekah). Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα ερείπια του χαναανικού ναού, χτισμένου φάτσα στον ήλιο, την ώρα που αυτός ανατέλλει. Μάλιστα ήταν χτισμένος στο πιο ψηλό σημείο του υψώματος. Ακριβώς από κάτω άρχιζε ο οικισμός Αζέκα, ένας αρχαίος οικισμός, στο σημερινό κεντρικό Ισραήλ. Ο ναός αναδεικνύει τους πολιτισμικούς δεσμούς του Ισραήλ με την γειτονική Αίγυπτο.
Επιρροές του αιγυπτιακού πολιτισμού
Το συγκρότημα του ναού, είναι της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, όπως και τα εντυπωσιακά χειροτεχνήματα που ανακαλύφθηκαν στο εσωτερικό του. Όλα τα ευρήματα παρέχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με τις θρησκευτικές αντιλήψεις των Χαναναίων, και μαρτυρούν την έντονη επιρροή του αρχαίου αιγυπτιακού πολιτισμού, αναφέρουν οι ερευνητές.
Τα στοιχεία της βίαιης καταστροφής του ναού και ολόκληρου του χώρου που βρέθηκαν, ανοίγουν επίσης ένα παράθυρο στην ξαφνική κατάρρευση πολλαπλών πολιτισμών που συνέβη στο τέλος της Εποχής του Χαλκού και οδήγησε στην άνοδο νέων πολιτισμών και πολιτικών οντοτήτων στο Λεβάντε (Ανατολή), συμπεριλαμβανομένων των αρχαίων Ισραηλιτών.
Ο πέτρινος βωμός και η λεκάνη καλυμμένα με λευκό γύψο και η μόνιμη πέτρα στο ναό. (Φωτό: TAU/Lautenschläger Azekah Exped)
Οι πρόσφατες ανακαλύψεις
Από το 2014, ο ναός του Αζέκα είναι υπό ανασκαφή, την οποία έχει αναλάβει ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, με επικεφαλής τον καθηγητή Oded Lipschits. Οι ανακαλύψεις τους στο συγκρότημα δημοσιεύτηκαν τον Μάρτιο, στο περιοδικό Biblical Archaeology Review.
Οι αρχαιολόγοι χωρίζουν την μακρά ιστορία του ναού σε δύο φάσεις, με την τελευταία να καλύπτει το δεύτερο μισό της Ύστερης Εποχής του Χαλκού (16ος-12ος π.Χ. αι.). Αρχικά, περίπου στα τέλη του 14ου ή τις αρχές του 13ου π.Χ. αι., οι κάτοικοι του Αζέκα, ίδρυσαν ένα υπαίθριο ιερό, χτίζοντας μία μεγάλη, πέτρινη εξέδρα, στην κορυφή του υψώματος με την μαγευτική θέα προς την ανατολή, κοιτώντας στην κοιλάδα του Ελάχ, το μεταγενέστερο σκηνικό της βιβλικής μονομαχίας του Δαβίδ με τον Γολιάθ.
Η λατρεία πραγματοποιούταν γύρω από έναν πέτρινο βωμό και μία λεκάνη από την οποία απέρρεαν τα περιττά υγρά των αφιερωμάτων, ενώ όλα ήταν καλυμμένα με γύψο, λένε οι επιστήμονες. Δίπλα στον βωμό, υπήρχε ένας κίονας, κοινό λατρευτικό αντικείμενο στην Ανατολική Μεσόγειο, κατασκευασμένος από ασβεστόλιθο, απ’ όπου αντανακλάτο το πρωινό φως.
Λαμπεροί αντικατοπτρισμοί του φωτός
Χάρη στη λάμψη των επιφανειών, μπορούμε να φανταστούμε πώς, οι ακτίνες του πρωινού ήλιου ζωγράφιζαν τον χώρο, ζωντανεύοντας τις έντονες αποχρώσεις του χρυσού, του πορτοκαλί και του ροζ, σχολιάζουν οι αρχαιολόγοι.
Ο προσανατολισμός προς την Ανατολή, είναι γνωστός και από άλλα ιερά της Ανατολικής Μεσογείου, ενώ παρουσιάζει στενό παραλληλισμό με τους αιγυπτιακούς ναούς του ανατέλλοντος ηλίου της ίδιας περιόδου, αφιερωμένους στην καθημερινή αναγέννηση του ήλιου, παρατηρούν οι ερευνητές.
Πηγή: enikos.gr
