ΤΟ μπάχαλο του αιώνα. Πολλά γιουχαΐσματα. Ολοι εναντίον όλων. Ενα κόμμα που, παρά την πρόσφατη διάσπαση της «Ομπρέλας», παραμένει και πάλι διχασμένο. Ενα κόμμα για γέλια, για κλάματα και για το… 3%. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε. Στις ευρωεκλογές, μπορεί να πιάσει κάτι παραπάνω, λόγω κεκτημένης ταχύτητας.
ΠΟΙΑ είναι, όμως, τα συμπεράσματα από αυτό το Συνέδριο – παρωδία;
ΚΑΤ’ αρχάς, υπήρξε πλήρης απαξίωση του Αλέξη Τσίπρα. Μετά από πέντε διαδοχικές ήττες από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τώρα πια δεν τον υπολογίζει κανείς στο κόμμα όπου ήταν αρχηγός για 15 χρόνια.
ΟΣΟΝ αφορά στον Στέφανο Κασσελάκη, τι να πει κανείς; Συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε πρόεδρος. Γενικολογίες, χωρίς ουσία στα γενικά πολιτικά ζητήματα και βέρτιγκο στα εσωκομματικά. Τη μια στιγμή επιχειρηματολογούσε για την ανάγκη να στηθούν κάλπες και την επόμενη ισχυριζόταν πως δεν χρειάζονται.
Ο Κασσελάκης είχε δίκιο σε κάτι: «Βγήκε κομματάκια από το Συνέδριο». Είναι πρόεδρος υπό προθεσμία. Η ημερομηνία λήξης γράφει 9 Ιουνίου. Το βράδυ των ευρωεκλογών είναι βέβαιο πως θα τεθεί θέμα ηγεσίας. Γιατί δύσκολα ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να μη βρεθεί σε μονοψήφιο ποσοστό. Ισως και να βρεθεί πιο κάτω και από την τρίτη θέση.
ΟΛΑ αυτά, βέβαια, είναι σενάρια. Γιατί μπορεί να υπάρξουν νέες «μάχες» στον ανελέητο εμφύλιο, ακόμα και νέες αποχωρήσεις ή νέα διάσπαση μέχρι τις ευρωκάλπες.
Ο,ΤΙ κι αν συμβεί, ένα είναι σίγουρο. Ο ΣΥΡΙΖΑ βιώνει την οριστική του κατάρρευση. Αυτό γίνεται με μια συνεχή διαδικασία αυτο-αποδόμησης και αυτο-γελοιοποίησης. Πώς το είπε η σύνεδρος από την Κρήτη; «Σε λίγο θα πέσουν και γιαούρτια»!
