Το άρθρο 16, τα Κολέγια και τα μη κρατικά ΑΕΙ

Παράλληλα, όλα τα προηγούμενα χρόνια, όπως και σήμερα, δεκάδες χιλιάδες Έλληνες έφευγαν και φεύγουν στο εξωτερικό για να σπουδάσουν, είτε προπτυχιακά, είτε μεταπτυχιακά. Κάποιοι σε μεγάλα, διεθνώς αναγνωρισμένα πανεπιστήμια, κάποιοι άλλοι σε αναγνωρισμένα στη χώρα μας Ιδρύματα, τα οποία ωστόσο δεν παρέχουν σοβαρά ακαδημαϊκά εχέγγυα. Όπως είναι γνωστό, σήμερα καμιά 40αριά χιλιάδες ελληνόπουλα σπουδάζουν στο εξωτερικό – οι οι μισοί από αυτούς, στην Κύπρο.

Πόσο χρόνο θα πάρει η διαδικασία; Κατά πάσα πιθανότητα, τρία χρόνια για να αλλάξει το σύνταγμα και άλλα δύο ή τρία για να γίνουν τα πρώτα μη κρατικά ΑΕΙ – επομένως άλλη μία γενιά μαθητών (αυτοί που είναι στο δημοτικό σήμερα ) δεν θα έχει την επιλογή του μη κρατικού πανεπιστημίου στη χώρα μας.

Λένε πολλοί ότι το σωστό είναι – αφού φτάσαμε ως εδώ – να περιμένουμε την αναθεώρηση του άρθρου 16 και ως τότε να ανοίξει ένας διάλογος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ωραία, αλλά μήπως είναι προτιμότερο να μην χαθεί άλλος χρόνος; Μήπως είναι προτιμότερο να έχει ως τότε δοκιμαστεί στην πράξη η ιδέα της δημιουργίας παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στη χώρα μας; Μήπως είναι προτιμότερο να ρυθμιστεί – αν ρυθμιστεί, εντέλει – η αγορά των Κολεγίων; Μήπως είναι προτιμότερο να περιοριστεί το φαινόμενο της φοιτητικής μετανάστευσης;